گردشگری کشاورزی، فرصتی راهبردی برای رونق اقتصاد روستایی شهرستان شفت

به گزارش روابط عمومی پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی، دکتر حبیب محمودی چناری، عضو هیئت علمی و مدیر گروه مطالعات ناحیه‌ای پژوهشکده محیط زیست جهاد دانشگاهی، در نشست تخصصی بررسی ظرفیت‌های توسعه گردشگری کشاورزی در روستاهای هدف گردشگری شهرستان شفت، با تشریح ابعاد اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی این رویکرد، بر ضرورت بهره‌گیری هدفمند از دارایی‌های بومی و ظرفیت‌های بالفعل و بالقوه روستاها تأکید کرد.
وی با اشاره به ظرفیت‌های راهبردی روستاهای علی‌سرا (سیاهمزگی) و کمسار، اظهار داشت: شهرستان شفت از تنوع ارزشمندی در زمینه فعالیت‌های کشاورزی، دامداری، باغداری، چشم‌اندازهای طبیعی و میراث فرهنگی برخوردار است که می‌تواند زمینه شکل‌گیری الگوهای متنوع گردشگری کشاورزی را فراهم کند.
محمودی چناری با اشاره به مزیت‌های شاخص این دو روستا افزود: در علی‌سرا، ظرفیت‌هایی همچون تولید پنیر اصیل سیاهمزگی، دامداری سنتی، فرآوری محصولات لبنی و جاذبه‌های طبیعی و جنگلی، و در کمسار، باغ‌های چای، شالیزارهای برنج و میراث تاریخی و فرهنگی، فرصت‌های ارزشمندی برای طراحی تجربه‌های گردشگری مبتنی بر تولید و زندگی واقعی روستایی فراهم آورده‌اند.
وی همچنین مشارکت جوامع محلی و بهره‌گیری از دانش و مهارت‌های بومی، به‌ویژه ظرفیت زنان روستایی در تولید و فرآوری محصولات محلی، تهیه غذاهای سنتی و صنایع‌دستی را از عوامل مؤثر در توسعه این حوزه دانست و توانمندسازی آنان را زمینه‌ساز تقویت کارآفرینی و اشتغال در اقتصاد محلی عنوان کرد.
این عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی با تأکید بر اینکه گردشگری کشاورزی باید مکمل فعالیت‌های تولیدی و حافظ هویت کشاورزی روستا باشد، خاطرنشان کرد: توسعه این الگو مستلزم شناسایی دقیق ظرفیت‌ها، توجه به توان اکولوژیک محیط، حفاظت از اراضی کشاورزی، ارتقای زیرساخت‌ها و مشارکت فعال بهره‌برداران و ساکنان محلی است.
در پایان این نشست، آموزش و توانمندسازی جوامع محلی در زمینه فرصت‌ها و قابلیت‌های گردشگری کشاورزی و انجام مطالعات پایه و ظرفیت‌سنجی محیطی، طبیعی، کشاورزی و اجتماعی در دو روستای منتخب در دستور کار قرار گرفت تا زمینه برنامه‌ریزی علمی و تدوین راهبردهای اجرایی متناسب با ویژگی‌های هر روستا فراهم شود.
محمودی چناری در جمع‌بندی مباحث، توسعه گردشگری کشاورزی را فرصتی برای تبدیل ظرفیت‌های موجود روستاها به ارزش اقتصادی و اجتماعی دانست و بر ضرورت هم‌افزایی مدیریت محلی، بهره‌برداران کشاورزی و نهادهای تخصصی در مسیر تحقق توسعه پایدار روستایی تأکید کرد.